چکیده :
آگاهی از وضعیت فضای کسب و کار و تلاش جهت بهبود آن به عنوان یک راهبرد اقتصادی برای دولت ها شناخته می شود.زیرا بین بهبود این فضا ورشد تولید ملی و جذب سرمایه گذار خارجی همواره رابطه مستقیمی موجودمی باشد. منظور از فضای کسب و کار، عوامل موثر بر عملکرد واحدهای اقتصادی مانند کیفیت دستگاه های حاکمیت،ثبات قوانین و مقررات، کیفیت زیرساخت ها و … است که تغییر دادن آنها فراتر از اختیارات و قدرت مدیران بنگاه های اقتصادی است.برای کنترل وضعیت فضای کسب و کار هر کشوری از جهت توسعه، حفظ و بهبود، نیاز به ابزار کنترلی ) شاخص ( می باشد که تعریف و انتخاب این شاخص و اندازهگیری دوره ای آن و بدنبال آن تعریف برنامههای بهبود و اجرای آن برنامه ها میتواند راهگشای بهبود وضعیت اقتصادی باشد. این پژوهش با ارائه الگویی جدید به کمک نرم افزار تاپسیس و استفاده ترکیبی ازگزارشات بانک جهانی و موسسه اکونومیست ، به مقایسه فضای کسب و کار ایران با چهارده کشور منطقه پرداخته است. نتایج بدست آمده در این پژوهش گویای این موضوع است که جایگاه فضای کسب وکار و همچنین محیط اقتصادی کشور در مقایسه با سایرکشورها ی منطقه از هر زاویه و بر اساس هر پارامتری که محاسبه گردد ازوضعیت مطلوبی برخوردار نیست. کشور ایران با استناد به مدل ترکیبی سنجش فضای کسب کار،رتبه دوازده را در بین پانزده کشور دیگر منطقه کسب نمود.
واژگان کلیدی: فضای کسب و کار، چشم اندازجمهوری اسلامی ایران ،بانک جهانی ،موسسه اکونومیست ،ریسک
نویسندگان :
مهندس حمیدرضا نصیحت کن
مدرس دانشگاه علمی کاربردی
دکتر حبیب اله جوانمرد
عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
دکتر احمد سرلک
عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک